Tessa

Tot die dag…….

Ik stond bovenaan de trap, op de 4de verdieping van het Media Huis. Ik keek uit naar een van de laatste lunches met mijn collega’s van het Media Huis. Maar om wat voor reden dan ook kon ik niet de trap aflopen. Mijn benen deden niet wat mijn hoofd wilde. Er gebeurde niets. Paniek raasde door mijn lichaam. Was het een paar minuten geleden ook zo warm? Meteen realiseerde ik mij dat er iets serieus aan de hand was. Deze ochtend voelden mij normale 17 kilometerslange fietsrit naar mijn werk ook al raar. Het ging moeilijker dan alle andere dagen. En deze ochtend vroeg tintelde mijn vingers toen ik een interview aan het typen was. De pijn in mijn handen was meer dan oncomfortabel.

Ik hoefde niet lang te wachten voor de diagnose. Een paar dagen later haalde ik mijn fiets op en laden wij hem in de auto van mijn ouders. Niemand zei een woord. Dit was het dan…

De carrière waar ik van droomde eindigde al voordat ik de kans kreeg om het te starten. Hier was ik dan, 28 jaar, met mijn diploma en volledig afgekeurd.

Back
@ 2016 Stichting MoveS | Gesponsored door Redkiwi