Koert

Koert confronteerde zijn grootste angst en geniet weer van het leven.

Hij begint meteen, wat niet zo speciaal is. Tegenwoordig heeft Koert er geen problemen mee om totale vreemden te vertellen dat hij 17 jaar geleden is gediagnostiseerd met MS. Zoals een paar dagen geleden toen hij wegging bij een restaurant, de trap afliep en mensen passeerde die buiten stonden te roken. “Het spijt me”, hij verontschuldigde zich halverwege de trap. “Ik ben niet meer zo snel als ik vroeger was, Ik heb MS”.

Het heeft hem jaren gekost om zo makkelijk over zijn aandoening te praten, zegt Koert lachend. “Het is niet zo dat ik het iedereen wil vertellen, maar ik verstop het ook niet”.

Koert (48) is geboren in het Zuid-Oosten van Nederland en verhuisde naar het Westen voor zijn studie. Na zijn studie wilde hij in een lab werken. Hij begon met werken bij het Nederlandse Kanker Instituut en verhuisde naar Amsterdam. Daar begon hij in de avonduren aan een studie Economie. Hij ruilde zijn lab in voor een carrière in Sales en verhuisde terug naar zijn geliefde Zuiden.

Op een dag werd hij wakker en voelde een tinteling in zijn duim. Zijn huisarts stuurde hem door naar een neuroloog. Na een MRI scan hoefde hij niet lang te wachten op de uitslag. Dit was 17 jaar geleden.

De eerste 7 jaar leed ik veel aan ontstekingen, maar dat werd later beter. Hoewel ik geen grote terugvallen meer heb, moet ik accepteren dat ik elk jaar iets minder kan. Hij lacht en gaat door: “Ik heb geleerd mijn angsten te accepteren”. Wanneer je wordt gediagnostiseerd met MS, is dat super eng. Mijn eerste gedachte was dat ik binnen een jaar in een rolstoel zou belanden. Het is niet alleen je eigen reactie, iedereen om je heen reageert behoorlijk geschokt. ‘Doe rustig aan’ is de zin die ik het meeste hoor, maar nog steeds neem ik mijn zoon elk jaar mee op vakantie. Mijn zoon betekend de wereld voor me. Ook al is hij nog maar dertien, hij zorgt voor mij op de beste manier hij kan. Hij is echt de reden dat ik voel dat ik leef!

Koert wil blijven bewegen. Hij volgt lessen aan de Kunst Academie (hij maakt prachtige schilderijen) en doet veel vrijwilligerswerk.

In 2012 en 2013 deed hij mee aan Klimmen tegen MS, 1 kilometer lopend de berg op, geld ophalend voor onderzoek. “De manier hoe ik mijzelf zag was niet juist. Ik was ooit vitaal, maar MS zorgde ervoor dat ik mij vertrouwen in mijn mogelijkheden verloor. Er zijn dagen dat ik niet eens simpelweg een mok kan vasthouden! Maar contact met collega’s hielpen mij om mijn vertrouwen terug te vinden en zaken vallen mijn kant weer op.

Hij lacht weer. “Carpe Diem” dat is wat mensen zeggen. Lang dacht ik, ja natuurlijk, boeiend. Ik wil vooruit bewegen! Maar ik leerde om mijn situatie te accepteren en te focussen op de dingen die ik nog steeds kan. Nu voel ik weer positieve krachten. Ik betrek mensen bij mijn leven. Ik leer om weer van het leven te genieten!

Back
@ 2016 Stichting MoveS | Gesponsored door Redkiwi